خانه / اخبار / گفتگو با تنیسور سرشناس بریتانیایی اندی ماری | فاصله قهرمانی تا خانه‌نشینی فقط یک هفته بود

گفتگو با تنیسور سرشناس بریتانیایی اندی ماری | فاصله قهرمانی تا خانه‌نشینی فقط یک هفته بود

 اندی ماری که ژانویه گذشته مفصل ران خود را به تیغ جراحان سپرد، کمتر از شش ماه بعد به زمین ورزش بازگشت و حالا دارد در بزرگ‌ترین رویداد تنیس دنیا در ویمبلدون بازی می‌کند.

 به نقل از گاردین، مرد شماره یک تنیس دنیا در سال‌های نه‌چندان دور فاصله‌های اندک تا بازنشستگی از دنیای ورزش قهرمانی داشت. ماری ۳۲ ساله در گلاسگو به دنیا آمد و در ۲۰۰۵ وارد دنیای حرفه‌ای تنیس شد. در ۲۰۱۲ مدال طلای المپیک لندن و جام قهرمانی اوپن آمریکا را برد و تابستان بعد بر جام قهرمانی ویمبلدون بوسه زد. سه سال بعد در ۲۰۱۶ باز هم قهرمان ویملبدون و المپیک ریو شد و ژانویه ۲۰۱۹ درد لگن ناچارش کرد مفصل ران خود را جراحی کند.

ژوئن امسال با فلیسیانو لوپز در بخش دوبل رقابت‌های کویینز کلاب قهرمان شد و تصمیم گرفت در ویمبلدون در بخش دوبل شرکت کند. ماری در بخش دوبل مردان خیلی زود از رقابت بازماند و در بخش دوبل مختلط با سرنا ویلیامز آمریکا فعلا روی دور برد است. او که ازدواج کرده و دو بچه دارد، در این گفتگو با روزانا گرین‌ستریت درباره آسیب‌دیدگی، سختگیری نسبت به خود و نشستن در سکوت با همسرش حرف زده است.

در فاصله فقط یک هفته از رقابت کردن در بالاترین سطح تنیس حرفه‌ای جهان به کسی تبدیل شدم که اصلا نمی‌تواند راه برود.

  • بزرگ‌ترین ترس تو چیست؟

وقتی نمی‌توانم بدنم را تکان بدهم، وحشت‌زده می‌شوم. نخستین بار وقتی این ترس را تجربه کردم که در بازی فوتبال گل زدم و همه در شادی گل پریدند روی من. در سالن ورزشی هم لای یک تشک گیر افتادم و نمی‌توانستم دست و پایم را تکان بدهم.

  • برجسته‌ترین ویژگی خودت که باعث می‌شود دلت برای خودت بسوزد؟

خیلی زیاد بحث می‌کنم و بسیار به خودم سخت می‌گیرم.

  • شرم‌آورترین لحظه زندگی؟

سال ۲۰۱۴ در لندن با نتیجه شش بر صفر و پنج بر صفر از راجر فدرر عقب بودم و چنین چیزی پیش‌تر هرگز برایم رخ نداده بود. تصور کن وسط زمین ایستاده‌ای و ۲۰ هزار نفر دارند تو را نگاه می‌کنند. در واقع همه آمده بودند تا یک رقابت نزدیک از من و راجر ببینند و خودم فهمیدم چه اتفاقی افتاده است.

  • چه چیز تو را ناراحت می‌کند؟

تا همین اواخر درد لگن.

  • بدترین چیزی که یک نفر به تو گفته است؟

۱۹ ساله بودم و داشتم از کنار زمین رد می‌شدم تا بازی‌ام را در ویمبلدون شروع کنم. شنیدم یک نفر گفت: «اون اسکاتلندی لعنتی رو ببین داره می‌ره.» تازه در آغاز مسیر شهرت بودم و آن جمله خیلی به من برخورد.

  • بدترین عادت؟

ناخن‌هایم را می‌خورم و پوست دور و بر ناخن‌ها را.

  • بوی محبوب؟

عاشق بوی رنگ و بنزین‌ام.

  • چه چیزی یا چه کسی بزرگ‌ترین عشق زندگی توست؟

برای این سئوال تنها یک پاسخ وجود دارد و اگر جز آن باشد، فقط طلاق باقی می‌ماند؛ همسرم!

  • حس عاشق بودن را چگونه توصیف می‌کنی؟

خیلی خوشحال می‌شوم وقتی در سکوت با همسرم می‌نشینم و به نظرم این نشانه خوب است؛ اینکه ما دو نفر در کنار هم احساس خوشبختی می‌کنیم.

  • بزرگ‌ترین ناامیدی‌ات در زندگی چه بوده است؟

از نظر حرفه‌ای وقتی نخستین فینال ویملبدون را باختم، بسیار ناامید شده بودم. ضمن اینکه ناراحتم چرا وقتی در اسپانیا زندگی می‌کردم، زبان آنها را یاد نگرفتم.

  • آخرین بار که گریه کردی و چرا؟

داشتم سمت خانه می‌راندم و به ۱۸ ماه گذشته فکر می‌کردم که چقدر سخت و دردناک بود، اینکه می‌توانم بدون احساس درد در مفصل ران دوباره تنیس بازی کنم. در واقع گریه شوق بود.

  • مهم‌ترین درسی که زندگی به تو آموخت؟

لذت بردن از اوقات خوش. چرا که کسی نمی‌داند قرار است در آینده چه پیش آید. وقتی این مشکل برای لگن من پیش آمد، مرد شماره یک تنیس دنیا بودم و در فاصله فقط یک هفته از رقابت کردن در بالاترین سطح تنیس حرفه‌ای جهان به کسی تبدیل شدم که اصلا نمی‌تواند راه برود. برای مدتی مدید احساس بیچارگی می‌کردم.

  • دوست داشتی الان کجا باشی؟

جایی که همین حالا هستم. با همراهانم کنار زمین تنیس نشسته‌ایم.

همچنین ببینید

مسابقات تنیس لیورکاپ ، فدرر و نادال در یک تیم

مسابقات لیور کاپ یک تورنمنت تیمی است که سال ۲۰۱۷ با ابتکار راجر فدرر راه‌اندازی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *